Spis treści:
- Prawo do informacji publicznej
- Co to jest informacja publiczna?
- Dokumenty wewnętrzne
- Udostępnianie kopii dokumentów poświadczających wykształcenia nauczyciela
- Informacja publiczna przetworzona
- Co nie jest informacją publiczną?
- Informacja publiczna udostępniana w odrębnym trybie
- Ograniczenie prawa do informacji publicznej
- Informacje dotyczące wynagrodzenia nauczycieli
Dyrektor szkoły jest organem władzy publicznej i jako podmiot wykonujący zadania publiczne jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej. Jego kompetencje wynikają przede wszystkim z prawa oświatowego, ale także z ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zgodnie z treścią art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (dalej: upo) dyrektor szkoły kieruje działalnością szkoły i reprezentuje ją na zewnątrz. Poza tym dyrektor m. in. sprawuje nadzór pedagogiczny, realizuje uchwały rady szkoły lub placówki oraz rady pedagogicznej podjęte w ramach ich kompetencji stanowiących. Dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły lub placówki zaopiniowanym przez radę szkoły lub placówki i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie. Może także organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły lub placówki. Oznacza to, że dyrektor wykonuje zadania władzy publicznej związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a przy tym zarządza mieniem publicznym (zob. wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r., I OSK 248/12).
Stąd większość informacji o funkcjonowaniu, szkoły zawartych w dokumentach wewnętrznych, umowach bądź informacje o zatrudnieniu są jawne i podlegają udostępnieniu na wniosek lub są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP). Taki wniosek o udostępnienie informacji publicznej potocznie jest nazywany wnioskiem dostępnym.
Kluczową kwestią z punktu widzenia organizacji pracy dyrektora szkoły jest niezwłoczne identyfikowanie takich wniosków i terminowe podejmowanie właściwych czynności zgodnie z przepisami ustawy o dostępnie do informacji publicznej.
Kontrolę realizacji omawianego obowiązku sprawują przede wszystkim sądy administracyjne. Z tego względu praktyczne wskazówki odnośnie do realizowania ustawowych obowiązków w tym zakresie wynikają z bogatego orzecznictwa sądów administracyjnych. Należy pamiętać, że opieszałość w załatwieniu wniosku dostępowego może być skarżona do sądu administracyjnego. Z kolei stwierdzenie bezczynności lub przewlekłości w załatwieniu wniosku naraża dyrektora szkoły na określone sankcje finansowe.
Prawo do informacji publicznej
Z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: udip) każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, zwane prawem do informacji publicznej. Przy tym osoby realizującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1 i ust 2 udip).
Należy pamiętać, że prawo do informacji publicznej wynika tylko z przepisów udip, lecz przede wszystkim ma swoje źródło w treści Konstytucji RP.
Status informacji publicznej uzyskuje taka informacja, która jest związana z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej – państwa. Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów, przy czym tej oceny należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy.
Dla odkodowania treści przedstawionego pojęcia informacji publicznej nie ma znaczenia ani ocena charakteru interesu w uzyskaniu informacji publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej (także w powiązaniu z kategorią „sprawy własnej”), ani cel i motywy, które towarzyszą wnioskodawcy przy zgłoszeniu żądania udostępnienia informacji publicznej. Zainteresowany, kierując swój wniosek do podmiotu zobowiązanego, nie musi wykazywać, w jakim celu żądana informacja publiczna jest mu potrzebna. Jedynie w przypadku żądania dotyczącego udzielenia informacji publicznej przetworzonej konieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (zob. wyrok NSA z 8 lipca 2025 r., III OSK 2745/24).
Co to jest informacja publiczna?
Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, o czym przesądza treść art. 1 udip. Definicję (przedmiot informacji publicznej) rozwija art. 6 udip, określając przykładowy (otwarty) katalog informacji objętych przedmiotowym zakresem ustawy.
Z punktu widzenia zakresu niniejszego pracowania znaczenie będzie mała treść art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 udip.
Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Bliższa analiza powołanego art. 6 udip wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Co równie istotne, informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (zob. wyrok NSA z 7 marca 2012 r., I OSK 2445/11).
Przykłady tego, co w realiach szkoły może zostać zakwalifikowana jako informacja publiczna:
- Plan nadzoru pedagogicznego obowiązujący w szkole podstawowej stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 3 pkt 1 udip (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 29 sierpnia 2024 r., IV SAB/Wr 24/24).
- Aktualny grafik planów poszczególnych nauczycieli wraz z imienną listą nauczycieli i przedmiotów, jakich nauczają pozwala ocenić, jakie jest obciążenie poszczególnych nauczycieli, czy realizują określone pensum godzin oraz czy nauczają przedmiotów zgodnie ze specjalnością. Pozwala to również ocenić, czy dyrekcja placówki oświatowej prowadzi racjonalny system przydziału godzin nauczycielom – co w oczywisty sposób wpływa na standardy nauki w placówce (zob. wyrok NSA z 28 maja 2025 r., III OSK 2252/24).
- Pytania ze sprawdzianów i kartkówek stanowią informację publiczną, gdyż są one niejako podstawą oceny tego, jak szkoła, czy inne ciało szkolące przyszłych przedstawicieli zawodów zaufania publicznego, realizuje program nauczania (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 25 marca 2025 r., IV SAB/Wr 879/24).
- Liczba uczniów uczęszczających do poszczególnych klas lub liczba kończących poszczególne klasy; liczba uczniów, którzy brali działa w olimpiadach tematycznych; liczba uczniów nieklasyfikowanych; statystyka ocen w poszczególnych klasach (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 21 stycznia 2026 r., II SAB/Po 251/25).
- Karty wycieczek szkolnych, zatwierdzone, przez dyrektora szkoły stanowią informację publiczną – organizowanie wycieczek i wyjazdów szkolnych różnych typów jest zadaniem szkoły, realizowanym w ramach edukacji publicznej.
Przykłady tego, co w realiach szkoły nie jest informacją publiczną:
- Dokumenty prywatne nie podlegają udostępnieniu na podstawie przepisów udip, a takim są petycja lub wniosek złożone przez innych rodziców dotyczące ich dziecka. Dokument ten nie stał się dokumentem urzędowym przez sam fakt złożenia go w organie.
- Żądanie wydania dokumentów dziecka bądź kart ocen nie podlega przepisom udip.
- Notatki psychologia szkoły dotyczące wizyt dziecka w gabinecie psychologa nie są związane za kategorią spraw publicznych (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 9 czerwca 2022 r., II SAB/Sz 106/22).
Dokumenty wewnętrzne
Nie stanowią informacji publicznej tzw. dokumenty wewnętrzne, do których można zaliczyć:
- korespondencję wewnętrzną wymienianą między pracownikami danego przedmiotu;
- dokumentację związaną ze spotkaniami, posiedzeniami lub zebraniami np. członków organu kolegialnego bądź pracowników organu;
- wewnętrzne procedury dotyczące przekazywania dokumentów w ramach struktury organu;
- opinie i ekspertyzy odnoszące się do przyszłych działań podmioty zobowiązanego.
Informacje publiczne muszą dotyczyć sfery istniejących już faktów, a nie niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeń podejmowania określonych działań.
Informacjami publicznymi nie są opinie, nawet te opracowane na zlecenie organu administracji publicznej, jeżeli nie dotyczą faktów, lecz ewentualnych zamierzeń organu. Dokumenty dotyczące zamierzeń organu stanowią informację publiczną tylko wtedy, gdy odnoszą się do projektowania konkretnych aktów prawnych, co wynika z art. 6 ust. 1 lit. b udip lub dotyczą zmaterializowanych programów związanych z realizacją zadań publicznych i sposobu ich realizacji, wykonywania i skutków ich realizacji – art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c udip. Informacją publiczną nie jest także opinia w określonej kwestii bądź interpretacja określonych zjawisk. Nie są to bowiem fakty, a tylko tych może dotyczyć wniosek o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyrok NSA z 19 grudnia 2025 r., III OSK 944/25).
Udostępnianie kopii dokumentów poświadczających wykształcenie nauczyciela
Informacje wykształceniu nauczyciela (wychowawcy i innego pracownika pedagogicznego szkoły) jako funkcjonariusza publicznego mają charakter informacji publicznej, o ile wskazują na poziom kompetencji tego pracownika. Chodzi o zakres jego wiedzy, umiejętności i doświadczenia (jego kwalifikacji) do sprawowania funkcji publicznej. Tym samym nie wszystkie elementy uwidocznione w treści dyplomu ukończenia studiów wyższych, a także świadectwa ukończenia studiów podyplomowych stanowią informację publiczną.
Z samego faktu, że organ posiada jakikolwiek inny dokument zawierające dane o nazwie ukończonej prze funkcjonariusza publicznego uczelni publicznej lub uczelni niepublicznej nie można wnosić, że ma ona charakter informacji publicznej. Nie ma przy tym znaczenia, czy dokument ten stanowi treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalonego i podpisanego w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów kodeksu karnego, w ramach kompetencji tego funkcjonariusza publicznego, skierowanego do innego podmiotu lub złożonego do akt sprawy lub nie. Żądanie wskazania nazwy ukończonej przez nauczyciela uczelni wykracza poza zakres informacji publicznej (zob. wyrok NSA z 21 listopada 2024 r., III OSK 872/23).
Informacja publiczna przetworzona
Przedmiotowy zakres dostępu do informacji publicznej został przez ustawodawcę w istotny sposób ograniczony poprzez wprowadzenia kwalifikowanej postaci informacji przetworzonej. Możliwość pozyskanie takiej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (at. 3 ust. 1 pkt 1 udip).
Przepisy prawa nie zawierają legalnej definicji informacji przetworzonej. Niezbędnym, podstawowym warunkiem wytworzenia informacji przetworzonej jest zatem przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych na podstawie posiadanych informacji prostych. Informacja przetworzona to także taka informacja, która jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez danych i wyodrębniania w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych.
Zgodnie z wyrokiem NSA z 9 września 2025 r., III OSK 875/22:
Informacja publiczna przetworzona to tak informacja publiczna, której przygotowania jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych obojętnych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 udip to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (…); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych obojętnych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadać. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.
Należy pamiętać, że każda osoba zatrudniona w organie administracji publicznej ma przede wszystkim działać na rzecz realizacji jego ustawowych zadać. Przygotowywanie informacji publicznej celem jej udostępnienia nie mieści się stricte w zakresie zadać prezydenta miasta jako organu prowadzącego szkołę podstawową. Jest to wprawdzie jego obowiązek prawnym niemniej nie wchodzący w zakres przedmiotowo-resortowych zadań właściwych dla tego organu z uwagi na charakter wiedzy i kompetencji wykorzystywanych przy ich realizacji. Dlatego też z założenia, konieczność oddelegowania pracownika do wykonywania pracy polegającej na przygotowaniu i przetworzeniu informacji publicznej celem jej udostępnienia wiąże się ze zmniejszeniem wydajności organu w zakresie merytorycznie odpowiadającym jego przedmiotowej właściwości. Z tych właśnie względów, niejako dla zrównoważenia zmniejszenia stopnia przydatności organu w sferze publicznej, wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej musi wykazać, że jest w stanie ją wykorzystać „dla interesu publicznego”. Ustawodawca kierując się systemową zasadą proporcjonalności prawidłowo wykorzystał w treści art. 3 ust. 1 pkt 1 udip klauzulę limitacyjną, o której mowa w art. 31 ust. 2 w zw. z art. 61 ust. 3 Konstytucji.
Co nie jest informacją przetworzoną?
Zestawienie (lub lista) prostych informacji wyselekcjonowanych z różnych źródeł nie stanowi informacji przetworzonej. Pozyskanie przykładowych informacji nie wymaga działań analitycznych, a jedynie selekcji dokumentów i pozyskania prostych danych. Zadośćuczynienie takiemu wnioskowi nie wymaga zatem analizy danych, lecz podania podstawowych informacji dotyczących nazw instytucji kontrolujących, dat oraz informacji czego kontrola dotyczyła. Sięgnięcie przez organ do zbiorów archiwalnych, dokumentacji zawierającej informacje proste i wyselekcjonowanie spośród nich żądanych przez skarżącego informacji dotyczących tego, jakie instytucje państwowe kontrolowały w 2022, 2021 i 2020 r. działalność szkoły wraz z podaniem nazwy instytucji, czasu trwania kontroli oraz jej zakresu, nie skutkuje przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Co do zasady, załatwienie wniosku nie wiązałoby się także z koniecznością anonimizacji dużych zbiorów dokumentów (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 13 lutego 2024 r., II SA/01 1103/23).
W przypadku zakwalifikowania żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej organ o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przewidziana w tym przepisie przesłania warunkująca uzyskanie informacji. Jej żądanie będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ dla zrealizowania obowiązków wynikających z udip powinien albo udostępnić wnioskowaną informację, albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip.
Informacja publiczna udostępniana w odrębnym trybie
Zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 udip przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przepis szczególny może zatem zmodyfikować (zawęzić) podmiotowy dostęp do informacji publicznej. Taką regulację wprowadzono w ramach postępowania dyscyplinarnego.
W myśl art 85i ust. 2 Karty Nauczyciela na każdym etapie postępowania wyjaśniającego nauczyciel, którego dotyczy postępowanie wyjaśniające, lub jego obrońca, a na każdym etapie postępowania dyscyplinarnego – obwiniony lub jego obrońca, mogą przeglądać akta sprawy oraz sporządzać z nich notatki i kopie. Jest to przepis szczególny, o którym mowa w art. 1 ust. 2 udip. Przepisy udip nie mają zastosowania do wglądu do akt postępowania dyscyplinarnego (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 11 grudnia 2025 r., III SAB/Gd 461/25).
Ograniczenie prawa do informacji publicznej
Prawo do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego. Przede wszystkim ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 udip).
Prawo to podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Należy jednak pamiętać, że ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (art. 5 ust. 2 udip).
Odmowa udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na okoliczności opisane w art. 5 udip, wiąże się z koniecznością wydania przez dyrektora szkoły decyzji odmownej.
O ile protokół rady pedagogicznej jest z pewnością źródłem informacji publicznej, o tyle ze względu na treść art. 5 ust. 1-2 udip może okazać się konieczne dokonanie anonimizacji informacji wynikających z protokołu rady albo nawet wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w danym zakresie. Trzeba również uwzględnić, że art. 73 ust. 3 upo pośrednio wskazuje na obowiązek ochrony prawa do prywatności określonych osób, których dotyczą sprawy będące przedmiotem obrad rady (art. 5 ust. 2 udip). Zgodnie z jego brzmieniem osoby biorące udział w zebraniu rady pedagogicznej są zobowiązane do nieujawniania spraw poruszanych na zebraniu rady pedagogicznej, które mogą naruszać dobra osobiste uczniów lub ich rodziców, a także nauczycieli i innych pracowników szkoły lub placówki (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 13 października 2020 r., II SAB/Rz 59/20).
Informacje dotyczące wynagrodzenia nauczycieli
Z uwagi na powszechność wniosków dostępowych, które dotyczą wynagrodzeń nauczycieli, kwestia ta wymaga odrębnego naświetlenia w kontekście problematyki ochrony prywatności osoby fizycznej. Informacje o wysokości poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników pedagogicznych zatrudnionych w szkole publicznej są nakierowane na zapoznanie się, najogólniej ujmując, ze stanem majątku publicznego, w tym sposobem gospodarowania środkami publicznymi w postaci ich wydatkowania za wykonywanie obowiązków służbowych przez zatrudnionych pedagogów. Zastosowanie dyrektyw językowych wykładni art. 6 ust. 1 pkt 5c udip prowadzi do stwierdzenia, że wniosek w tej sprawie dotyczy informacji publicznej. Bez znaczenia pozostaje to, czy uzyskanie informacji publicznej o wydatkowaniu środków publicznych dotyczy nauczycieli czy też pedagogów. Z punktu widzenia udip prawnie relewantne jest, czy wniosek dotyczy osób pełniących funkcję publiczną bądź pozostałych osób (zob. wyrok NSA z 11 marca 2026 r., III OSK 1535/25).
Pojawia się problem, gdy wnioskodawca domaga się np. imiennego wykazu nauczycieli, którym dyrektor przyznał i wypłacił dodatek motywacyjny. Nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną – jest to utrwalone stanowisko. Nauka prawa odpowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną, podkreślając, że katalog z art 115 § 13 kk ma jedynie charakter podstawowy i niewyczerpujący. Za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznać każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeżeli tylko funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Użyte w art. 5 ust. 2 udip pojęcie osoby pełniącej funkcję publiczną obejmuje bowiem każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 udip, tj. na sferę publiczną. Taka wykładnia odpowiada intencjom twórców ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz najpełniej urzeczywistnia dyrektywę konstytucyjną wynikającą z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.
Z kolei informacja dotycząca dodatku motywacyjnego przyznanego nauczycielom jest informacją publiczną. Odnosi się bowiem do osób realizujących zadania publiczne i sposobu podziału środków publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 5 udip).
Informacja w zakresie imiennego wykazu nauczycieli, którym dyrektor przyznał i wypłacił dodatek motywacyjnym pozostawała w bezpośrednim związku z pełnioną przez nauczycieli funkcją publiczną. Dotyczy składnika wynagrodzenia za pracę wykonaną w związku z realizacją zadania publicznego w zakresie szkolnictwa publicznego. W takiej sytuacji względy ochrony prywatności tych osób, wbrew opinii organu administracji, nie mogą stanowić podstawy do odmowy udzielenia informacji z uwagi na prywatności (danych osobowych), do którego odnosi się treść art. 5 ust. 2 udip, obejmuje innych pracowników szkoły niż nauczyciele, np. pracownicy sekretariatu.
Podsumowując, informację publiczną jest informacja o wydatkach podmiotu publicznego na wynagrodzenia pracowników. W tych ramach można żądać szczegółowych danych dotyczących wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenie konkretnej grupy pracowników zatrudnionych na określonym stanowisku, a także składników tego wynagrodzenia. Jeżeli natomiast wynagrodzenie zawiera składniki niezwiązane z pełnieniem funkcji przez daną osobę, a dotyczące jej sytuacji osobistej, wówczas posiada to znacznie dla zakresu ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 udip. O ile ujawnienie wynagrodzenie zasadniczego nauczyciela nie będzie ograniczone prawem do prywatności, o tyle już różnego rodzaju dodatki, np. o charakterze pomocy socjalnej, mogą być objęte taką ochroną (np. świadczenia związane z chorobą członka rodziny). Ochronie podlegają także potrącenia na alimenty (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 27 stycznia 2022 r., II SA/Rz 1539/21).
Autorzy
Jolanta Grochowska
dyrektor szkoły; poprzednio wieloletni pracownik ds. BHP
Andrzej Nikiforów
sędzia WSA we Wrocławiu
